Ελληνικές Δημόσιες Τουαλέτες

Κυριακή πρωί, έχω την τύχη να ξυπνήσω σε δημόσιο χώρο, συγκεκριμένα στο πλοίο που με επιστρέφει στην Αθήνα. Μάλιστα, εδώ είμαστε, μοιάζει σαν άσκηση καταδρομέων αυτή η διαδικασία. Ανοίγω τα μάτια μου και βλέπω παντού τη φάτσα ενός ψυχοπαθή τζόκερ να γελάει χαιρέκακα και να λέει «WELCOME TO GREECE» με ύφος «Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ. ΠΕΣ ΑΝΤΙΟ.» 

Η τραγική αλήθεια της υπόθεσης είναι ότι όντως υπάρχει μία αντίστροφη μέτρηση… μέχρι να διαβώ την πόρτα των κοινόχρηστων χώρων υγιεινής. Μαζεύω τα πράγματα μου από το διάδρομο που κοιμόμουν με πολύ αργές κινήσεις, χαζεύω τον κόσμο τριγύρω, ακούω μουσική, παίζω μονόπολι με τον εαυτό μου, πλέκω ένα πουλόβερ και μη μπορώντας να το καθυστερήσω άλλο, κάνω το μεγάλο βήμα και οδεύω προς τις τουαλέτες. 

-!-

Παρεμβάλλεται τουριστική διαφήμιση. 

Welcome to Greece. Μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε την Ακρόπολη, την Αρχαία Ολυμπία, το Ανάκτορο της Κνωσού ώστε να γνωρίσετε τον αρχαίο πολιτισμό της Ελλάδας. Κατά τη διαμονή σας στην Ελλάδα θα ξεναγηθείτε επίσης και στα μυστήρια του σημερινού πολιτισμού της χώρας καθώς η επίσκεψη σας σε κάποια δημόσια τουαλέτα είναι αναπόφευκτη.

Ακολουθεί λεξιλογική επεξήγηση του όρου «ελληνικές δημόσιες τουαλέτες».

Ελληνικές Δημόσιες Τουαλέτες (ΕΔΤ) : Ίσως το πιο σιχαμένο μέρος στον πλανήτη. Συνήθως υπάρχει ένας κεντρικός χώρος με νιπτήρες ο οποίος παραπέμπει σε μικρότερους ιδιαίτερους χώρους. Τόσο στον κεντρικό χώρο όσο και στους ιδιαίτερους υπάρχουν πάντοτε νερά και λάσπες στο πάτωμα (Τα νερά οφείλονται είτε σε λανθασμένη χρήση του νιπτήρα από κάποιον ηλίθιο Έλληνα είτε σε κάποια βλάβη στο υδρευτικό σύστημα, όσο και αν δεν θες να το πιστέψεις, είναι αδύνατον να έχει δημιουργηθεί αυτή η πλημμύρα εκεί μέσα από νεροποντή όσο κι αν μοιάζει να έχει συμβεί κάτι τέτοιο.). Σπανίως υπάρχουν κρεμάστρες στους ιδιαίτερους χώρους (έλα μωρέ! δε μένεις και στο Χίλτον) με συνέπεια αν έχεις πάει χωρίς παρέα και έχεις κάνει το λάθος να πάρεις τα πράγματα σου μαζί (γεγονός μερικές φορές αναπόφευκτο μιας και μπορεί να μην έχεις που να τα αφήσεις), να κατουράς με το σακίδιο στην πλάτη (αν το αφήσεις στο πάτωμα θα βουλιάξει στο βάλτο) και κρατώντας και όλα σου τα ρούχα δεξιά και αριστερά, μπλούζες, βρακιά και παντελόνια, φούστες, για να μην τα κατουρήσεις ή να μην ακουμπήσουν στο πάτωμα ή στην τουαλέτα. Συνήθως σε κάθε ιδιαίτερο χώρο περιέχεται και ένας μικρός κάδος απορριμμάτων γεμάτος με σκουπίδια τα οποία επεκτείνονται και γύρω από αυτόν, στο πάτωμα (είναι πραγματικά να απορείς αν οι Έλληνες χρησιμοποιούν πολύ χαρτί ή αν οι καθαριστές έχουν να τα μαζέψουν τόσο καιρό που αν ψάξεις λίγο θα βρεις χαρτί υγείας που είχε χρησιμοποιήσει κάποτε η Αλίκη Βουγιουκλάκη.) Το βασικό στοιχείο των ιδιαίτερων χώρων είναι η λεκάνη. Η λεκάνη σε ελληνικούς δημόσιους χώρους είναι κατά κανόνα βρώμικη με ελάχιστες εξαιρέσεις. Στις αντρικές τουαλέτες, οι Έλληνες είτε από αναπηρία στους οφθαλμούς είτε για ψυχαγωγικούς λόγους, ουρούν την περιοχή γύρω από την τουαλέτα χωρίς ποτέ να καταφέρνουν τα πετύχουν την κεντρική τρύπα τεράστιας διαμέτρου (σημαντική πληροφορία: όταν το χαμηλό ταβάνι στις αντρικές τουαλέτες στάζει υγρά, δεν έχει σπάσει κάποιος υδραγωγός στο πάνω κατάστρωμα, αλλά κάποιος σεξουαλικά ερεθισμένος άντρας έχει επισκεφτεί πριν από εσένα τις τουαλέτες με πρόθεση να ουρήσει και το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να εξέλθεις σύντομα από την τουαλέτα, να ενημερώσεις τους συμπολίτες σου και να λούσεις τα μαλλιά σου το συντομότερο δυνατόν.). Στις γυναικείες τουαλέτες, οι Ελληνίδες λερώνουν την λεκάνη, λόγω της συνείδησης υγιεινής και καθαριότητας που έχουν (τι παιδεία!). Δεν κάθονται ποτέ με τον κώλο στην λεκάνη για να μην κολλήσουν κάποια ασθένεια και κατουρούν (ή κάνουν άλλες ανάγκες, Ω ΔΙΑ) με χίλιους άλλους τρόπους. Σκαρφαλώνουν στη λεκάνη, κρέμονται από το ταβάνι, κάνουν κατακόρυφο, πηδάνε σε τραμπολίνο ή οτιδήποτε άλλο από την απλή λύση του να έχουν μαζί τους ένα απολυμασμένο προστατευτικό λεκάνης (σημαντική πληροφορία: έχουν ανακαλυφθεί εδώ και χρόνια. Διανέμονται αντί ενός μικρού χρηματικού ποσού σε όλα τα σουπερμάρκετ). Αυτή η συνείδηση καθαριότητας και υγιεινής των Ελληνίδων γυναικών συνεπάγεται μία λερωμένη λεκάνη με ότι μπορείς να φανταστείς, από φυσικά περιττώματα (κι άλλα πιο αηδιαστικά) μέχρι πατήματα από παπούτσια στην καλύτερη των περιπτώσεων. Το καζανάκι στις ελληνικές δημόσιες τουαλέτες συνήθως υπάρχει για να καθαρίζει με βία τις λεκάνες στέλνοντας τα ανεπιθύμητα στοιχεία που φιλοξενούνται μέσα σε αυτές ,είτε (στην καλύτερη περίπτωση) στην αποχέτευση είτε (στην χειρότερη περίπτωση) πάνω σε αυτόν που έκανε το λάθος να ενεργοποιήσει το καζανάκι χωρίς να κλείσει το καπάκι της τουαλέτας. Στο εν λόγω λεξιλογικό ορισμό δεν ήταν δυνατόν να γίνει περιγραφή για την λειτουργία του εξαερισμού των χώρων καθώς και των οσμών που δημιουργούνται λόγω αυτού, μιας και όλοι οι απεσταλμένοι γλωσσολόγοι λιποθύμησαν πριν διεκπεραιώσουν το έργο τους. 
 

-!-

Μετά από ώρα λοιπόν, ενώ έχω γυρίσει όλες τις τουαλέτες του πλοίου για να εντοπίσω την πιο καθαρή ώστε να υποστώ όσο πιο ανώδυνα το μαρτύριο και ενώ την έχω βρει και έχω τελειώσει με τις φυσικές μου ανάγκες, εξέρχομαι πιο αισιόδοξη από τις τουαλέτες. Μετά από αυτήν την διαδικασία νιώθω πιο δυνατή και πιο έτοιμη να αντιμετωπίσω τον κόσμο. Η ελληνική γυφτιά με έκανε να πιστέψω στον εαυτό μου, να ξέρω ότι μπορώ να τα καταφέρω με κάθε τι που θα σταθεί εμπόδιο στις προθέσεις μου. 

ΓΥΦΤΟΙ!  

Μετακομίζω

Μετακομίζω.

Γεμάτες κούτες με υλικά φεύγουν για αλλού (τηλεόραση, υπολογιστής, φούρνος μικροκυμμάτων, φωτογραφικά άλμπουμ. Όλη μου η μικροαστική ύπαρξη μέσα σε πέντε κούτες).

Οι αναμνήσεις θα χρειαστούν πολλά μνημόσυνα για να παραμείνουν μέσα μας (βράσε τα κόλυβα και φώναξε μαυροφορεμένους).

Δυο-τρεις άνθρωποι είναι πεταμένοι στους κάδους περιμένοντας το σκουπιδιάρικο των 8 (πάντα πέφτει σε κίνηση, προλαβαίνεις ακόμα).

Μια κοπέλα στην άκρη του δρόμου σε κοιτάει με βλέμμα απορίας καρφώνοντάς σε τα μάτια (πάντα σου άρεζε να της χαϊδεύεις τα μαλλιά. Μα δεν θα γίνει ποτέ όπως την θέλεις. Την πλήγωσες. Πάλι).

Δυο μπαλόνια γεμάτα με όνειρα είναι δεμένα στο κάγκελο της βεράντας (κόψε το σχοινί. Τα όνειρα πρέπει να περιπλανιούνται ελεύθερα. Είναι πιο όμορφα έτσι).

Μια καρδιά κάπου εκεί έξω χτυπάει με τους παλμούς σου, ένα σώμα ανασαίνει με την αναπνοή σου (μου τελειώνει το οξυγόνο. Το ΙΚΑ δεν χορηγεί τις φιάλες).

Ένα γιατί περιμένει μια απάντηση.

Ένας κόσμος, μια καινούργια αρχή.

Και μια συγνώμη σε όλα αυτά που αγάπησα.

Μετακομίζω.

Χρεώσεις στο Κινητό 54300

Η αρχή κάθε μήνα είναι ένα ευχάριστο γεγονός όσο σκέφτεσαι ότι θα αυξηθεί ο λογαριασμός σου κατά το ποσό του μηνιαίου εισοδήματος σου και γίνεται ένα δυσάρεστο γεγονός όταν ανοίξεις τη ταχυδρομική σου θυρίδα και αντιληφθείς το ποσό κατά το οποίο θα μειωθεί ο λογαριασμός σου λόγω της πληρωμής των διάφορων υποχρεώσεων. Αν είσαι και καπνιστής, στο ξεκίνημα αυτού του μήνα μπορείς να φορτωθείς και μία έγνοια παραπάνω γιατί το ζώδιο σου δε θα πάει καθόλου καλά, ωστόσο μην πανικοβάλλεσαι γιατί ο κύκλος του θα διαρκέσει μέχρι τον επόμενο μήνα που όλα θα έχουν ξεχαστεί μιας και αρχίζουν οι καλοκαιρινές διακοπές των δημοσιογράφων, και όσοι από αυτούς μένουν πίσω ασχολούνται με τις πυρκαγιές. 

Καλό μήνα σε όλους όπως και να ‘χει. Και στους καπνιστές.

Επιστρέφω σήμερα, μετά από αρκετό καιρό στο blog, όχι για να σχολιάσω τα περιοριστικά μέτρα του καπνίσματος, τους καπνοφύλακες και τα καπνοπρόστιμα ούτε την τραγική είδηση του θανάτου του θεού της ποπ. Θα ασχοληθώ με τους λογαριασμούς που σε υποδέχονται κάθε μήνα στην ταχυδρομική θυρίδα, ω ναι. 

Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα. Η έκπληξη του μήνα είναι ο λογαριασμός της αδερφής μου, η οποία ας πούμε ότι μόλις τελείωσε τη Δευτέρα γυμνασίου. Ο λογαριασμός της κοστίζει 100+ ευρώ, ένα ποσό το οποίο μπορεί για πολλούς να είναι λογικό. Το λέω αυτό γιατί πριν λίγους μήνες που είχα χρεωθεί εγώ ένα τέτοιο ποσό και καταριόμουν οι περισσότεροι που με άκουγαν το έβρισκαν φυσιολογικό ποσό και ότι δεν είναι τίποτα μπροστά σε άλλα δικά τους. Εγώ εξακολουθώ να βρίσκω εντελώς ηλίθιο το γεγονός να ξοδεύεις τόσα λεφτά σε κινητό αλλά για μία ακόμα φορά χάνω τον ειρμό μου και ξεφεύγω σε άλλα θέματα.  

Το θέμα είναι ότι είδαν οι γονείς μου το συνολικό ποσό χρέωσης και σκέφτηκαν ότι η μικρή έχει κάποιο αγόρι και όλα λογικά, στη συνέχεια άνοιξαν τον αναλυτικό λογαριασμό και είδαν ότι το μεγαλύτερο μέρος της χρέωσης έχει γίνει από κάτι sms τα οποία έχουν κόστος 1,5+ ευρώ έκαστο. Θεωρήσαμε όλοι μαζί ότι η μικρή κατέβαζε ringtones και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες αλλά εκείνη το αρνούταν κατηγορηματικά όσο κι αν επιμέναμε, υποστήριζε ότι δεν είχε αγοράσει τίποτα τέτοιο μιας και έβαζε ότι ήθελε στο κινητό της από τον υπολογιστή. Την χτυπήσαμε, την κάψαμε, την βασανίσαμε και το μόνο που την καταφέραμε να ομολογήσει ήταν σχετικά με κάτι μηνύματα τα οποία λάμβανε και τα οποία εμφανιζόταν ως απλά μηνύματα “1 new message received” στην αρχική οθόνη και όταν τα άνοιγε της μιλούσαν για πράγματα άγνωστα και παράξενα. 

Αφού τελείωσε λοιπόν το ανακριτικό της μικρής αδερφής και τέθηκε προφυλακιστέα μέχρι να διεκπεραιωθεί η έρευνα, μπήκα στο ίντερνετ και γκούγκλαρα τον μυστήριο αριθμό με την φοβερή χρέωση και εύρηκα! Σε ένα φόρουμ ένας τύπος αναφέρεται στο ίδιο θέμα. Παραθέτω ακριβώς τι γράφει και το link του φόρουμ:

προφανώς συμμετείχα σε κάποιο διαγωνισμό με τον αριθμό του κινητού μου όπου η χρέωση συμμετοχής θυμάμαι ότι ήταν μηδαμινή (0.30ε, γι’ αυτό και συμμετείχα..).
αμέσως έλαβα 2 ενημερωτικά μηνύματα από το 54300 ενώ από τότε κάθε τόσο λάμβανα 1-2 sms με διαφημιστικά μηνύματα σχετικά με την γαμάτη αυτή υπηρεσία..
επειδή δεν αναφέρονταν στο σχετικό διαγωνισμό και μου ήταν ενοχλητικά, θέλησα να διαγράψω το κινητό μου από την λίστα που με είχαν χώσει, ψάχνοντας στο net σχετικά με το νούμερο 54300 και μη βρίσκοντας κάτι περισσότερο από αναφορές σε ταχ. κώδικες.

όταν ήρθε ο λογαριασμός της Vodafone παρατήρησα (με τα μάτια ωσάν πιατάκια του καφέ) ότι η extra χρέωση του λογαριασμού μου με +40e οφείλονταν στα sms που ΜΟΥ ΕΣΤΕΛΝΕ το 54300.
Το ξαναλέω: ΔΕΝ έστελνα πλέον αλλά μετά την εγγραφή μου (με κόστος 0.30e) μου ΕΣΤΕΛΝΑΝ τακτικά 1-2 sms με χρέωση 2e/sms !

Σε ερώτησή μου στην Vodafone σχετικά με τα δικαιώματά μου και την διαγραφή μου με παρέπεμψαν στην NETSMART (πολύ smart να σε χρεώνουν κατά βούληση..) και στο 2106069592 όπου πληροφορήθηκα (με autovoice, σιγά μην εμφανιζόταν άνθρωπος), ότι για να διαγραφώ έπρεπε:
- ή να αποστείλω sms με κείμενο “stop” στο 54300
- ή να στείλω email στο support@smartlogos.gr
Επειδή στην sms-αποστολή μου δεν μου επεστράφη ενημερωτικό διαγραφής, έστειλα άμεσα και το email όπου ανυπόγραφα μου απάντησαν ότι η διαγραφή έχει ολοκληρωθεί.


Δεν γνωρίζω το νομικό πλαίσιο που οι εκπρόσωποι μας στη Βουλή (τα πουλάκια μου) θεσμοθέτησαν ώστε να καλύπτονται τέτοιες εταιρείες που:
- ενώ δεν σε έχουν ενημερώσει για τις μελλοντικές χρεώσεις,
- ενώ δεν αναφέρουν τον τρόπο διαγραφής σου στο sms,
- ενώ δεν επιλέγεις τον ρυθμό αποστολής ενημερωτικών (τρίχες: διαφημιστικών) sms ώστε να ελέγχεις την χρέωσή σου
πάρα ταύτα σε χρεώνουν με το εξωφρενικό 2ευρο σε κάθε αποστολή τους!


Επίσης δεν γνωρίζω την (προφανή) σχέση του 54300 με την εταιρεία www.smartlogos.gr η οποία αν εφαρμόζει αυτή την τακτική σε όσα πιτσιρίκια εγγράφονται για ένα ringtone προφανώς θα βγάζει τσάμπα χιλιάρικα (εκατομμύρια?) μέχρι να αντιληφθούν οι γονείς σε τι παγίδα έπεσαν τα καμάρια τους,
γνωρίζω όμως ότι αν διαδοθεί αυτό το μήνυμα κι αν καταχωρηθεί σε forums, ο επόμενος που θα googlάρει το 54300 θα βρει μια άκρη..


βοήθειά μας,

(http://www.cyclist-friends.gr/showthread.php?t=9956) 

Βοήθεια μας, δε λες τίποτα. Εγώ πάντως το γκούγκλαρα και έπεσα πάνω του και με την πράξη του αυτή αθώωσε και μία ψυχή που άδικα θα είχε κριθεί ένοχη, να ‘ναι καλά ο άνθρωπος. Η μικρή μετά από αυτήν την ανακάλυψη παραδέχτηκε ότι είχε στείλει 1-2 μηνύματα στη Eurovision και στο «Ελλάδα έχεις ταλέντο» και επίσης είχε γράψει σε ένα IQ test στο facebook τον αριθμό του κινητού της. Δεν ξέρω σε ποιο από αυτά είναι στημένη η πλεκτάνη αλλά και πάλι εκείνη, όπως και ο καθένας, πώς να υπολογίσει όλη αυτή τη χρέωση όταν δεν την υποψιάζεται καν; 

Φαντάζομαι ότι πολλοί τέτοιοι λογαριασμοί έχουν πληρωθεί και θα πληρωθούν, και πολλά παιδάκια ή και μεγαλύτεροι την έχουν πατήσει και θα την πατήσουν. Θυμάμαι κι εγώ όταν ήμουν μικρή που έμπαινα σε κάτι free video games και μέσω αυτού είχαμε κολλήσει κάποιον ιό που έκανε κλήσεις του ΟΤΕ στο Μαϊάμι. 

Υπάρχει λύση; Υπάρχει προστασία; Νομοθεσία; Ενημέρωση; Μπορείς να μην έχεις κινητό ή ίντερνετ; Να μην έχουν μέσο να σε εμπλέκουν ανυποψίαστο σε τέτοιες χρεώσεις; Θα είμαι απαισιόδοξη αν και η αρχή του μήνα δεν το πρέπει. Δε νομίζω ότι ποτέ θα γλυτώσουμε από όλα αυτά, όσο θα έχουμε κινητά και ίντερνετ τα οποία θα μας φέρνουν εύκολα σε επαφή με την οποιαδήποτε άγνωστη εταιρεία. 

Καλό μήνα να ‘χουμε με κουράγιο για την εξεταστική (για όσους δεν έχουν τελειώσει και βρίσκονται σε πανεπιστήμιο της πρωτεύουσας) 

H ZΩΗ ΣΤΟ ΦΩΣ...

Έχω μια φίλη..έχει το πιο αγαπημένο μου όνομα..την λένε ΖΩΗ!Τις τελευταίες μέρες αποφάσισε να ανοίξει ενα blog και να μοιραστει μαζί μας τα βιώματα της.Συζήτησα μαζί της και μου έδωσε την άδεια να αναρτώ τα κείμενα της και στο δικό μας blog.Σας παρουσιάζω την πρώτη της ανάρτηση...!ΖΩΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ!
Το blog της μπορείτε να το βρείτε στην διεύθυνση
http://zwhaggelou.blogspot.com/

και φυσικά να της αφήσετε τα σχόλια σας τα οποία της δίνουν μεγάλη δύναμη..



Η ζωή στο φως


Για αρκετό καιρό, πάλευα πάνω στο λευκό χαρτί με το μολύβι, μα δεν είχα καταφέρει να γράψω ούτε μια λέξη .
Μου φαινόταν σχεδόν αδύνατον να συγκεντρωθώ στο σκοπό που στριφογύριζε στο μυαλό μου και είχε τόσο ανάγκη να αποκαλυφθεί .
Να γράψω την ιστορία μου . Ν’ ανοίξω διάπλατα την καρδιά μου.
Να εκτεθώ στα μάτια του κόσμου . Δεν με τρόμαζε όμως ποτέ το φως. Το σκοτάδι με σκότωσε για λίγο .Το ψέμα με κατέστρεψε λίγο περισσότερο .Αλλά δεν μπόρεσε τίποτα από τα δυο να με νικήσει.

Χρόνια ολόκληρα παρατηρούσα τους ανθρώπους να φωνάζουν πως θέλουν την αλήθεια αλλά τελικά διαπίστωνα πως ελάχιστοι ήταν σε θέση να την ακούσουν κι ακόμα πιο λίγοι να παλέψουν για το καλύτερο μετά από την αποκάλυψη της.
Τώρα όμως είμαι εδώ .
Είμαι εδώ.
Ναι !
Είμαι δίπλα σας .
Ανάβω πάνω μου όλους τους προβολείς .


Με λένε Ζωή και είμαι τριάντα έξι ετών (36). Δώδεκα χρόνια στο κόσμο του Αids . Ναι γι’ αυτό θα σας μιλήσω .

Στα είκοσι τέσσερα(24) ,μαθαίνω από τον άνθρωπο που αγάπησα πολύ, πως έπρεπε να κάνω εξετάσεις για τον ιό του Αids.
Η απάντηση του, είχε έρθει μια μέρα μετά όταν του είχα πει πως ένιωθα έτοιμη να κάνω παιδιά μαζί του.
Ήξερε πως μου μετέδιδε ένα ολόκληρο χρόνο του ιό .Τα λόγια έβγαιναν μπερδεμένα από τα χείλη του .
Όλα όμως ήταν ψέματα . Όσα είχα ζήσει μαζί του ως τότε έγιναν στάχτη.
Είχα αρπάξει ολόκληρη φωτιά. Θυμάμαι ακόμα και τώρα τα μάτια του .Σαν αιμοβόρου ζώου, δεν έφτανε πως μου είχε πιει και μολύνει όλο το αίμα μου, ήθελε να με φορτώσει και ενοχές .
Δεν υπήρχε τίποτα μέσα του . Ένας πληρωμένος εκτελεστής είχε περισσότερα ίσως αισθήματα απ’ αυτόν που φαινόταν να το διασκεδάζει και να το κάνει δωρεάν .
Φαινόταν ατάραχος γιατί τόσο καιρό, έστηνε ανενόχλητος τη παγίδα του . Σε μια στιγμή όλα σκοτείνιασαν γύρω μου. Ναι μια στιγμή ήταν αρκετή, για να συνειδητοποιήσω από το βλέμμα του, πως με σκότωνε τόσο καιρό εν ψυχρό .

Εύχομαι να μην έρθει κανείς στη θέση μου .Να μη νιώσει πόσο κτηνώδης , σκληρός , βάναυσος μπορεί να γίνει κάποιος .Εκείνα τα μαρτυρικά δευτερόλεπτα , αισθανόμουν πως κομμάτια από το σώμα και την καρδιά μου ξεκολλούσαν .Δεν θα μου άφηνε τίποτα όρθιο .Όμως έμεινα εκεί .
Σταθερή .Ακλόνητη. Ένας βράχος είχα γίνει ολόκληρη . Τα δικά του μικροσκοπικά ασήμαντα κύματα δεν θα μου έκαναν τίποτα .
Εκείνη τη στιγμή ο Θεός που κοιμόταν σε μια γωνιά της ψυχής μου, είχε ξυπνήσει για να μου δώσει κουράγιο .

Γιατί αυτός ήταν χρόνια φορέας του HIV. Το ήξερε πριν συνδεθεί μαζί μου .Συνέχιζε να το κρατάει μυστικό όταν δημιουργήσαμε σχέση .Δεν μ’ ενημέρωσε ποτέ ,για ν’ έχω επιλογή .Ποτέ !

Είχε έρθει όμως η ώρα που έπρεπε ν’ αντιμετωπίσω την καινούργια κατάσταση.
Αν έμενα στο μίσος και στην κακία που έδειξε αυτός, τότε θα δηλητηρίαζα το δικό μου κόσμο και των άλλων .
Φώναξα, ούρλιαξα για νύχτες όχι .Ένα όχι που μου έσκιζε τα σωθικά και γέμισε μ’ αίμα την ψυχή μου .
Όχι αυτός ο εκτελεστής δεν θα μ’ έκανε ίδιο με τα μούτρα του. Αυτός θα πέθανε για μένα κι ας τον είχα αγαπήσει .Κι ας του είχα δώσει το κορμί του με όλη μου τη λατρεία .
Τελείωσε , έσβησε ,για πάντα μέσα από την καρδιά μου και τρία χρόνια μετά όταν είχε έρθει να με δει για τελευταία φορά, δυο μήνες πριν πεθάνει και σωματικά .
Δεν ένιωσα τίποτα . Αηδία, αδιαφορία, απέχθεια .


Στη διάρκεια της ζωής μου κατάλαβα πως κάποιες φορές η ίδια η αρρώστια είναι λιγότερη σκληρή και από τους ανθρώπους .
Κι άλλες φορές, πως υπάρχουν άνθρωποι που μοιάζουν μ’ άγγελοι.

Στις μακρόχρονες σχέσεις που δημιούργησα, ενημέρωνα τους συντρόφους μου για την κατάσταση της υγείας μου .

Δεν είναι εύκολο πιστέψτε με , να κάνεις σχέση με έναν άνθρωπο και να του ανακοινώνεις ένα τέτοιο νέο. Δέχτηκα πολλά χτυπήματα δεν σας το κρύβω .Άλλοι έφυγαν τρομοκρατημένοι .
Άλλοι νευρίασαν γιατί τους αποκάλυψα την αλήθεια κι εξαφανίστηκαν την ίδια στιγμή .Άλλοι σκέφτηκαν πως ποτέ δεν είχαν χρησιμοποιήσει στη ζωή τους προφυλακτικό .Άλλοι έτρεξαν να κάνουν εξετάσεις. Άλλοι έμειναν μαζί μου και μοιράστηκαν την αγκαλιά , το φιλί , τον έρωτα . Ήταν ελάχιστοι .Μετρημένοι στα δάκτυλα, αλλά αρκετοί για να με κάνουν να εξακολουθώ να αισθάνομαι άνθρωπος .

Αν κάθισα να γράψω τούτες τις γραμμές και να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία είναι πως κουράστηκα να βλέπω το κρυφτό που παίζουν οι περισσότεροι (ευτυχώς όχι όλοι ) .

Όσες φορές στη ζωή μου επέλεξα να κάνω μια εφήμερη σχέση με κάποιον, για μια νύχτα ή περισσότερες χρησιμοποιούσα πάντα προφυλακτικό .

Αυτό που όμως που μ’ έκανε πολλές φορές μαινόμενο ταύρο, ήταν πως ήταν έτοιμοι οι περισσότεροι που «ξάπλωσα» μαζί τους να βγάλουν το προφυλακτικό χωρίς δεύτερη σκέψη.
Τους εμπόδισα .Άλλες φορές με την ψυχή στο στόμα, τους πρόλαβα τη στιγμή που ήταν έτοιμοι ενώ το είχαν φορέσει στην αρχή μετά το είχαν βγάλει με δική τους πρωτοβουλία .
Όμως και πάλι τους έλεγα πως δεν γινόταν αλλιώς . Πάρα πολλά τα περιστατικά .Άντρες που ήταν έτοιμοι γι’ όλα .Άντρες που ήθελαν ν’ ξεφύγουν από τον ίδιο τους τον εαυτό, τις συντρόφους τους , τις γυναίκες τους κι άλλοι απλά και μόνο να νιώσουν τη χαρά του έρωτα .Όμως η αλήθεια είναι πως δεν τους ένοιαζε τίποτα .Η χρήση του προφυλακτικού ήταν κάτι ασήμαντο και αδιάφορο γι’ αυτούς .Έχω ακούσει αρκετές φορές τις εκφράσεις: «Άσε το προφυλακτικό ρε κοριτσάκι τι το θέλεις ;- Με ενοχλεί δεν το βλέπεις ;-Δεν μπορώ να λειτουργήσω με την άνεση μου-Δεν το βάζω ποτέ κορίτσι μου- Έχω να το βάλω κάτι χρόνια. Ούτε που θυμάμαι και πως μπαίνει».
Εγώ όμως έμενα πάντα σταθερή στην άποψη μου .
Η προφυλακτικό ή φεύγω .Είχα κι εγώ ανάγκες . Έπρεπε με κάποιον τρόπο να χαρώ με ασφαλές τρόπο τον έρωτα χωρίς να βλάψω κανέναν .
Όμως εκείνοι σχεδόν όλοι ήταν έτοιμοι να βάλουν σε κίνδυνο όχι μόνο τη δική τους ζωή, αλλά τη σχέση τους ή της γυναίκας τους. Όμως ποτέ κανείς δεν σκέφτηκε εμένα. Μέσα από τη μικρή εκείνη απόλαυση της στιγμής, πόσο ήθελα να φωνάξω για το ψέμα τους .Πόσο ήθελα να ουρλιάξω για το δίκιο μου .

Όμως όταν μιλάω για τη χρήση του προφυλακτικού δεν αναφέρομαι μόνο στην προσωπική μου εμπειρία .
Αν θέλετε και είστε έτοιμοι ν’ ακούσετε όλη την αλήθεια θα ξέρετε βέβαια πως οι περισσότερο άνθρωποι γνωρίζονται πια μέσο του internet.
Με τον ίδιο τρόπο όπως κι εσείς έρχομαι κι εγώ σ’ επαφή με τους άλλους .Κάποιος θα πει θα ρωτήσει .
Έχει αυτή το δικαίωμα να κάνει έρωτα ;
Φυσικά θ’ απαντήσω .Δεν έχω μόνο ανάγκη από sex γιατί πραγματικά, προτιμώ τον έρωτα με τον άνθρωπο μου, αλλά όταν αυτό δεν είναι εφικτό επιλέγω να έρθω σε σεξουαλική επαφή με κάποιον άγνωστο .
Παιδιά τα πράγματα είναι έτσι ακριβώς . Είμαι μέρος μια πραγματικότητας και μιας αλήθειας .
Μπορείτε να με καταλάβετε γιατί κι εσείς το ίδιο κάνετε .

Εκτός από τους ανθρώπους σαν κι εμένα που πιστέψτε με είναι πολλοί υπάρχουν κι άλλοι που δεν έχουν κάνει ποτέ εξετάσεις και δεν γνωρίζουν πως είναι φορείς τους Aids και το μεταδίδουν εν αγνοία τους.
Σ’ αυτήν πραγματικότητα αναφέρομαι και θέλω να σταθώ.
Δεν σημαίνει πως επειδή συνέβη κάτι σ’ εμένα δεν μ’ ενδιαφέρει τι θα γίνει στους άλλους .
Δεν θα πάψω ποτέ να είμαι άνθρωπος και να ορθώνω το ανάστημα μου με οποιοδήποτε τρόπο.
Σίγουρα δεν θα με δείτε στην τηλεόραση , ή σε μεγάλες εκδηλώσεις αλλά ακόμα και μ’ αυτόν τον τρόπο δηλώνω την παρουσία μου που είμαι σίγουρη όσο κι εγωιστικό κι αν ακούγεται αυτό πως δεν θα σας αφήσει αδιάφορους.
Να σας αφυπνίσει .Να σας ταρακουνήσει κάνοντας ένα βήμα μπροστά κι όχι να κλείσετε τα μάτια.
Γι αυτό γράφω τούτες τις λέξεις από τις ψυχή μου βγαλμένες για να μ’ ακούσετε αν δεν μπορείτε ίσως να με καταλάβετε .
Σας είπα είμαι εδώ.
Έχω ανάψει όλους τους προβολείς πάνω μου χωρίς να φοβάμαι , γιατί είμαι αληθινή .

Στη ζωή μου ευτυχώς κατάφερα να δημιουργήσω τρεις σημαντικές μόνιμες, σχέσεις που μου έδωσαν κουράγιο να συνεχίσω.
Που με δέχτηκαν όπως είμαι .Που αντιμετωπίσαμε μαζί όλες τις δυσκολίες .
Είναι όμορφο και μαγικό να έχεις στο πλάι σου τον άντρα που σε καταλαβαίνει .Να νιώθει πως τον αισθάνεσαι και να είσαι εκεί ότι και να γίνει .
Αυτό λέγεται αγάπη κι όποιος το αντάμωσε έστω και μια φορά στη ζωή του τότε ίσως μπορεί να με καταλάβει .

Αυτό αναζητώ και θα συνεχίζω να ψάχνω σ’ όλη την ζωή μου .
Μια αληθινή αγκαλιά που θα προσφέρει τη ζεστασιά που επιθυμώ εγώ και την αγάπη που θα θέλει εκείνος να βιώσει .

Το παιχνίδι του έρωτα δεν σταματάει όμως ποτέ .
Χαίρομαι που υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να βλέπουν πίσω από τους μαύρους καθρέφτες.
Όμως γι’ εκείνους που θα βιαστούν να πούνε πως απλά είμαι μια επικίνδυνη φορές του Αids, να το σκεφτούν για δεύτερη φορά και να τους πω πόσο εύκολα μπορεί να βρεθούν στην άλλη όχθη του ποταμού.

Δεν μπορώ άλλο . Δεν αντέχω άλλο .
Ξυπνήστε επιτέλους . Έκανα το λάθος, την απερισκεψία(που κι εσείς την κάνετε κάθε μέρα), να μην πάρω τις απαραίτητες προφυλάξεις σε μια περίοδο της ζωής μου .
Μην φορτώνετε όμως πάνω στους φορείς του Αids όλες τις δικές σας αμαρτίες και επιπολαιότητες. Μεταφέρουμε ήδη μεγάλο σταυρό .Τα καθημερινά φάρμακα στο στομάχι, πολλές φορές γίνονται σίδερο.
Δεν ψάξατε ποτέ, ούτε και ρωτήσετε, γιατί φυσικά νομίζετε πως δεν σας αφορά, πόσες μέρες και νύχτες δεν μπορώ να κοιμηθώ από τις κράμπες στα πόδια και πολλές άλλες παρενέργειες .
Δεν θέλω ούτε και προσπαθώ να σας κάνω να με λυπηθείτε .
Δυστυχώς λίγοι φοράνε προφυλακτικό . Ελάχιστοι κάνουν έρωτα με ασφάλεια .Οφείλω να σας πω πως είναι τα πράγματα όπως τα βιώνω κι όχι απ’ έξω . Είμαι μέσα στη ζωή .
Όσο ανάγκη έχετε εσείς ν’ αγγίξετε το κορμί κάποιου και να ενωθείτε έστω και για λίγο, από την ίδια και διπλή ανάγκη διακατέχομαι κι εγώ .Σίγουρα δεν ικανοποιούμαι όμως μόνο από τον εφήμερο έρωτα. Θέλω περισσότερα.
Εγώ θα είμαι όμως πάντα εκεί ανάμεσα σας, να σας θυμίζω πως υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν και χαμογελάνε παρά τα χτυπήματα .

Έτσι είναι η ζωή . Κι αυτή η Ζωή που σας γράφει έχει απλά Aids, όπως κάποιος άλλος καρκίνο .
Ξυπνήστε και βγείτε από τις κρυψώνες σας .
Δεν θέλω να σας μολύνω με τον ιό αλλά να σας γεμίσω με αγάπη .
Είμαι εδώ γιατί μπορεί κάποιος ασυνείδητος να με κατέστρεψε αλλά εγώ κατάφερα, μέσα από τα χαλάσματα να φτιάξω πολλές όμορφες μικρές στιγμές .Δεν κρατάνε για πάντα γι’ αυτό είναι πολύτιμες .

Θα είμαι πάντα εδώ .
Είμαι εδώ .
Η Zωή ανάμεσα σας .
Η ζωή δίπλα σας .
Η Zωή στο φως .
Η δική μου η ζωή …..

Είστε έτοιμοι να με κοιτάξετε στα μάτια; Να με πάρετε αγκαλιά και να δεχτείτε την αλήθεια μου ;


Σας ευχαριστώ … "

ΒΡΕ ΜΠΑΓΑΣΑ...

11/6/2002-11/6/2009:Πέρασαν κιόλας 7 χρόνια...
Απο τότε που"έφυγες"η Θεσσαλονίκη μοιάζει όλο και πιο"φτωχή"όποτε ανεβαίνω...
Εγνατίας,Δελφών,Ντεπώ,κάστρα,παραλία,Λευκός πύργος,καραβάκια,κρήνη,πανεπιστήμια,εκδρομές,πορείες με την αγάπη μας,την ΑΕΚ!!!!!! Ολα αυτά μου φαίνονται λιγότερο όμορφα γιατί πλέον δεν τα αντικρύζω μαζί σου..
Και τι δεν έχω να θυμάμαι απο σένα..!Ολη η ζωή σου ένα μυστήριο,μια περιπέτεια..
Αλλά δεν καταλάβαινες τίποτα.Δεν μάσαγες μία..
Θυμάμαι που στις δύσκολες στιγμές μου έσφιγγες το μπράτσο και με έσπρωχνες:"Mην μασάς ρε μάγκα..προχώρα,εμείς θα νικήσουμε στο τέλος.."!Τσαμπουκάς..Όπως τότε στην Τούμπα που σκαρφάλωσες στα κάγκελα,την ώρα που εμείς προφυλλασόμασταν απο τις πέτρες,και φώναζες στα παοκια:"Τι κοιτάτε ρε μαλάκες;Δεν με ξέρετε;"

Θυμάσαι τα ατελείωτα ξενύχτια στο ρετιρέ της Βαφοπούλου μετά τα πάρτυ στα πανεπιστήμια;;Τα ξημερώματα που βλέπαμε μαζί στο μπαλκόνι πίνοντας μπύρες;;Ενα τέτοιο ξημέρωμα ήταν και της 11ης Ιουνίου του 2002.Ανέβηκες στην μηχανή με χαιρέτησες και...έφυγες για πάντα!Και ύστερα μου απάντησε η αδερφή σου στο κινητό σου και νόμιζα οτι μου έκανε πλάκα και της έλεγα να αφήσει τις μαλακίες και να σοβαρευτεί...

Τότε ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβα πόσο σκληρή ήταν η ζωή.Και αυτό εσύ μου το έμαθες πρώτος!
Βρε μπαγάσα περνάς καλά κει πάνω;;

Υ.Γ.:Το κασκολάκι σου ήταν ότι πιο όμορφο θα μπορούσα να έχω απο εσένα.Το φοράω απο τότε συνέχεια στο γήπεδο για να αισθάνομαι οτι είσαι εστω και ετσι μαζί μου και βλέπουμε μαζί την ΑΕΚ μας!Λίγοι ξέρουν οτι είναι δικό σου.Ακομα και άτομα που πάμε μαζί στο γήπεδο χρόνια!Οσο σκισμένο και να είναι εμένα μου φαίνεται το πιο ωραίο του κόσμου!Απο τα πρώτα πράγματα που θα έπαιρνα μαζί μου αν έπαιρνε φωτιά το σπίτι μου!
Σ'ΑΓΑΠΩ ΑΔΕΡΦΕ!

ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ.

Γενικά λοιπόν έχω αρχίσει και κουράζομαι για μία ακόμα φορά με τη αδράνεια του ελληνικού λαού. Πραγματικά με κουράζει ψυχολογικά, με πληγώνει, με ενοχλεί, με νευριάζει, με κάνει να μισώ. 

Ας που απαντήσει κάποιος στο εξής ερώτημα:

ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΕΝΑΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ ΤΟΝ ΒΟΛΕΥΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑ Η ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ?

Ας μου απαντήσει κάποιος που θεωρεί ότι θα αντισταθεί στην κυβέρνηση με την επιλογή του να μην ψηφίσει. Ας μου απαντήσει κάποιος με αρχίδια αν γίνεται. 

Και ένα τελευταίο για όλους τους Έλληνες: 

Βαρέθηκα να σας ακούω, να σας διαβάζω, να σας ζω κάθε μέρα. Μια ζωή κολλημένοι είστε, κυκλοφορείτε και βλέπετε φαντάσματα-ραγιάδων παντού, και σας βολεύει βεβαίως γιατί έτσι ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΜΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΕΣΕΙΣ, την ευθύνη την έχουν ΑΥΤΟΙ που «ούτως ή άλλως είναι όλοι ίδιοι και όλοι σας κλέβουν». Εσείς στην παραλία, στην αδιαφορία, στην απαξίωση, στην αδράνεια. Δε φταίτε εσείς ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΒΟΛΕΥΕΤΕ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΣΑΣ. ΦΤΑΙΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΑΚΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Ανίκανα ζώα, αφήστε τους να καταπατάνε ανθρώπινα δικαιώματα, να ξεφτιλίζουν αξίες και αρχές, να σας παίρνουν από πίσω και από μπρος και βγαίνετε μετά και στα κανάλια να λέτε με υφάκι ότι την Κυριακή θα πάτε παραλία «για να τους τη σπάσετε». 

Και επειδή ξέρω την απάντηση και την έχω ακούσει πολλές φορές αυτές τις μέρες, θα σας πω ότι

 ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΩ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ 

ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΟΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΘΑ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΣΤΗ ΓΑΜΟΠΑΡΑΛΙΑ ΑΛΛΑ ΨΗΦΙΖΑ 

ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΑΠΛΑ. 

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ. 

ΔΕΝ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΕΝΑ ΚΟΠΑΔΙ ΠΡΟΒΑΤΑ. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΣΚΕΨΟΥ ΤΙ ΒΛΑΚΕΙΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ

Ακούω πολλούς τις τελευταίες μέρες να μου λένε οτι θα προτιμήσουν την παραλία απο την κάλπη στις επερχόμενες εκλογές και θλίβομαι εντελώς με τον τρόπο σκέψης τους.Δεν μπορώ να κατανοήσω πως απο την μια δεν τους αρέσουν οι καταστάσεις οι οποίες βιώνουν/με τα τελευταία χρόνια και απο την άλλη απαρνούνται ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥΣ(ΜΑΣ)το οποίο είναι η ψήφος.Γίνεται να θεωρείσαι σκεπτόμενος πολίτης και να μην πηγαίνεις να ψηφίσεις;Με αυτό τον τρόπο ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΟΤΙ ΒΟΗΘΑΣ ΤΑ 2 ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΝΑ ΑΥΞΗΣΟΥΝ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΤΟΥΣ(ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ)ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΠΗΔΑΝΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ,ΘΕΩΡΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΑΝΕΝΕΡΓΟ ΜΕΛΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΜΗ ΜΕΤΡΗΣΙΜΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ!ΤΟ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΣ ΟΤΙ ΣΕ ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ Η ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΛΛΑΓΗ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΟΡΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ"ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ Ν'ΑΓΑΠΙΟΜΑΣΤΕ"!

ΓΙ'ΑΥΤΟ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΕΙΤΕ : ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΜΠΑΝΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΕΝΑ ΧΕΡΑΚΙ ΣΤΟ ΝΑ ΒΟΥΛΙΑΞΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠ'ΟΤΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΓΚΑΛΟΠ ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ-ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ...

Δείτε πώς αποχή-άκυρο-λευκό βοηθάνε το δικομματισμό

Έστω ότι είμαστε 100 ψηφοφόροι εκ των οποίων οι 30 είναι αηδιασμένοι και εξοργισμένοι από το δικομματισμό. Ας δούμε τι γίνεται αν ΚΑΙ οι 30 ψηφίσουν μικρά έως πολύ μικρά κόμματα:..

Έστω ότι είμαστε 100 ψηφοφόροι εκ των οποίων οι 30 είναι αηδιασμένοι και εξοργισμένοι από το δικομματισμό. Ας δούμε τι γίνεται αν ΚΑΙ οι 30 ψηφίσουν μικρά έως πολύ μικρά κόμματα:

Ψηφοφόροι : 100
Έγκυρα : 100
Έλαβαν:
ΠΑΣΟΚ : 29 (29%)
ΝΔ: 28 (28%)
ΚΚΕ: 5 (5%)
ΣΥΡΙΖΑ: 5 (5%)
ΛΑΟΣ: 5 (5%)
Οικολόγοι : 5 (5%)
Δράση: 5 (5%)
Φιλελεύθερη συμμαχία: 2 (2%)
ΚΚΕ Μ-Λ: 2 (2%)
Χρυσή Αυγή: 1 (1%)
ΕΝΑΝΤΥΑ: 1 (1%)
Ένωση Κεντρώων: 2 (2%)
Κόμμα Φιλελευθέρων: 1 (1%)
ΑΣΚΕ: 1 (1%)
Ουράνιο τόξο: 2 (2%)
Κόμμα νέων: 2 (2%)
ΟΑΚΚΕ: 1 (1%)
Κόμμα Φιλελευθέρων: 1 (1%)
Ελληνική Ενότητα: 1 (1%)
Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών: 1 (1%)

Κοιτάξτε τώρα πόσο δραματικά αλλάζουν τα ποσοστά των κομμάτων αν οι 10 από αυτούς τους 30 απέχουν, οι υπόλοιποι 10 ρίξουν λευκό και οι υπόλοιποι 10 άκυρο:

Ψηφοφόροι : 100
Προσήλθαν: 90 (αποχή 10%)
Έγκυρα : 80 (10 άκυρα)
Λευκά: 10
Έλαβαν: (επί των εγκύρων πλην λευκών)
ΠΑΣΟΚ : 29 (42,6%)
ΝΔ: 28 (40%)
ΚΚΕ: 4 (5,7%)
ΣΥΡΙΖΑ: 4 (5,7%)
ΛΑΟΣ: 3 (4,2%)
Οικολόγοι : 1 (1,4%)
Δράση: 1 (1,4%)

Βλέπετε τη δραματική αλλαγή των ποσοστών;

Γι΄αυτό μην αφήσεις το δικομματισμό να θριαμβεύσει και πάλι επειδή ΕΣΥ ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΕΣ...

μεταμεσονύκτιο ποστ

Είχα πιει. Πολύ μάλλον. Ήταν και οι μέρες εκείνες που περνούσα καλά και συνεχώς έπινα. Ένας φίλος κάθισε δίπλα μου και ήταν σα να αφουγκραζόταν τη σιωπή μου. Δε μιλούσε, απλά βρισκόταν δίπλα μου για να νιώθω την ασφάλεια που μου χάριζε η παρουσία του. Έκρυβε την αμηχανία του κοιτώντας με δήθεν στοχασμό τα αστέρια του ουρανού. Εγώ μόνο το έδαφος κοιτούσα και κολυμπούσα ανάμεσα σε σκέψεις και συναισθήματα. Σκέψεις και συναισθήματα εντελώς ανάμεικτα. Επικίνδυνος συνδυασμός αλλά εν τέλει κάπως έτσι διαμορφώνεται ο κόσμος μας.

Αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή. 

-Τι θα ήθελες τώρα για να νιώσεις καλύτερα;

Ξαφνικά όλες μου οι σκέψεις και τα συναισθήματα συμφώνησαν και στράφηκαν προς μία κατεύθυνση. Όλη η Ρόζα που είχα μέσα μου είχε στραφεί σε ένα και μόνο «θέλω» εκείνη τη στιγμή.

-Θα ήθελα να πάω σε αυτόν.

-Μάλιστα. Γι’ αυτόν γίνονται όλα λοιπόν. Που είναι;

Που είναι; Ε μα και βέβαια είναι στο τρεντοκλαμπάκι. Γι’ αυτό και μείναμε μακριά. Γιατί εκείνος είναι στο τρεντοκλαμπάκι και εγώ είμαι στο ροκάδικο. Εκείνος είναι εκεί κ εγώ είμαι εδώ. Εκείνος κοιτάει έτσι κι εγώ τα βλέπω αλλιώς.

-Θα σε πάω σε αυτόν. Έλα. Σήκω. Θα πάμε τώρα.

Ούτε που ήμουν σε θέση να το αναλύσω για να αποφασίσω. Ούτε χαζοί εγωισμοί ούτε υποκρισίες. Χωρίς ενδοιασμούς το μόνο που σκεφτόμουν ήταν ότι θα τον δω. Σηκώθηκα και χώθηκα στην αγκαλιά του φίλου μου, μπήκαμε στο αυτοκίνητο και σε λίγο βρισκόμασταν έξω από το χαζό κλαμπάκι που ήξερα ότι μέσα ήταν εκείνος. Ο φίλος μου με οδηγούσε και οι κινήσεις του ήταν πολύ αποφασιστικές. Πλήρωσε στην είσοδο και ούτε που κατάλαβα πως με οδήγησε και με άφησε μπροστά του. 

-Από εδώ και πέρα συνεχίζεις μόνη σου. Σε περιμένω πιο έξω. 

Με άφησε μόνη. Τον έβλεπα. Ήμουν κοντά του. Εκείνος ήταν με τους φίλους του και ένα ποτό στο χέρι. Δε με είχε δει και έτσι είχα την ευκαιρία να μείνω για λίγο εκεί να τον κοιτάζω μέχρι να γυρίσει. Είχα την ευκαιρία να θυμηθώ μία μία όλες τις στιγμές μας και να γεμίσω το μυαλό μου με άπειρα «γιατί;». Γύρισε όμως. Με είδε και σα να σοβάρεψε η όψη του. Τον πλησίασα χωρίς δισταγμούς.

-Μπορώ να σου πω λίγο;

Άφησε βιαστικά το ποτό σε ένα φίλο του και ήρθε μαζί μου πιο πέρα.

-Ει ροζάκι, τι γίνεται; 
-Ήθελα απλά να ακούσεις πως χτυπάει η καρδιά μου.

Δεν τον άφησα να ρωτήσει τι εννοούσα. Τον φίλησα και έβαλα το χέρι του στην καρδιά μου. Τον ένιωθα να λιώνει καθώς φιλιόμασταν. Έτρεμε. Τα χείλια του. Τα χείλια μου. Η καρδιά μου. Η καρδιά του. Ήμασταν ερωτευμένοι αλλά δεν ήμασταν μαζί γιατί .. Γιατί; Γιατί αλλιώς κοιτούσε αυτός και αλλιώς τα έβλεπα εγώ. Εκείνα τα μερικά λεπτά όμως κοιτούσαμε και οι δύο το ίδιο. Οι καρδιές μας χτυπούσαν το ίδιο δυνατά και μας είχαν στείλει σε ένα άλλο σύμπαν που μόνο σημασία έχει ο έρωτας.

Απομακρύνθηκα. Κοίταξε το πρόσωπο μου. Τα μάτια μου είχαν γεμίσει δάκρυα. Το βλέμμα του ικέτευε. Ικέτευε να μείνουμε και οι δύο για πάντα σε εκείνο το σύμπαν. Προσπάθησε να αγγίξει το πρόσωπο μου και να μαζέψει τα δάκρυα. Δεν τον άφησα. Ήθελα να μείνουν στο πρόσωπο μου καθώς θα απομακρύνομαι μακριά του. Έφυγα. Εκείνος έμεινε εκεί. 

Δεν έχουμε ξαναμιλήσει από τότε.  

ΤΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ..

Άρρωστοι, πρόβατα και ρομαντικοί

Γυρνάω στο σπίτι και χαλαρώνω λίγο στο νετ μέχρι να ζεσταθεί το νερό και να κάνω ένα μπάνιο. Τι το θέλω αυτό το χαλάρωμα στο νετ κάθε μεσημέρι; Με νευριάζει, με κουράζει, με εξοργίζει, πάντως δε με χαλαρώνει. Ανοίγω τον browser και ξεψαχνίζω όλες τις ειδησεογραφικές ιστοσελίδες και ενώ αρχικά ακούω εξαίσια τάνγκο κομμάτια από Astor Piazzolla ,όταν κλείνω το νετ ακούω Soulfly και Disturbed! Απίστευτο πόσο μπορεί να σε σοκάρει η αρρώστια του κόσμου. Απίστευτο και το γεγονός ότι πολλοί αυτή τη στιγμή διαβάζουν αυτές τις λέξεις και σκέφτονται «Δε βαρέθηκε να νευριάζει και να θυμώνει και να χαλάει τη διάθεση της έτσι για μερικές άσχημες ειδήσεις που διάβασε;». Το γνωρίζω αυτό γιατί και όταν βρίσκομαι μπροστά σε άλλους και ακούγεται κάποια άρρωστη είδηση και εγώ νευριάζω και εξοργίζομαι ακούω από τους τριγύρω ότι είμαι υπερβολική και εν ολίγοις ότι «Σιγά ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία κακοποίηση βρέφους είναι». 

Και θα μου πεις τώρα, κι εσύ που κάθεσαι και θυμώνεις κ απλά χαλάς τη διάθεση σου τι καταλαβαίνεις; Ή ακόμα καλύτερα: Τι αλλάζεις; Και θα σου απαντήσω κι εγώ, ότι δε μένω παθητικά ουδέτερη σε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, έχω μία άποψη τουλάχιστον και εν τέλει μπορεί και κάτι να καταφέρω Θα παραθέσω δύο παραδείγματα, ένα που συνέβη σήμερα και ένα άλλο παλαιότερο και θα επανέλθω στην ολοκλήρωση των συλλογισμών μου.

Σήμερα λοιπόν, έξω από το παλιό εφετείο, ένας τύπος ,με μία μοτοκρός μοτοσικλέτα χωρίς πινακίδες, είχε ανέβει στο πεζοδρόμιο και προσπαθούσε .. να πατήσει έναν αλλοδαπό που περπατούσε. Οι άλλοι πεζοί τον παρατήρησαν για την συμπεριφορά του και προσπάθησαν να του κλείσουν το δρόμο και τότε εκείνος έβγαλε από ένα χακί τετράγωνο τσαντάκι που είχε στο πόδι του .. ένα πιστόλι και απείλησε τους πεζούς να απομακρυνθούν και ύστερα έφυγε. 
(http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1036173)

Χωρίς σχόλια για το περιστατικό! 

Την Δευτέρα (25/5/09) στη Σητεία της Κρήτης, κάποιοι για κάποιο διεστραμμένο λόγο κρέμασαν πέντε σκυλιά και μάλιστα με τρόπο ώστε να μην πεθάνουν αμέσως αλλά ύστερα από 8 ώρες που έμειναν κρεμασμένα! 
(http://www.zougla.gr/news.php?id=42382)

Χωρίς σχόλια για το περιστατικό!

Επιστρέφω λοιπόν στους συλλογισμούς μου μετά τα δύο παραδείγματα. Στο κάθε παράδειγμα υπάρχει ο άρρωστος άνθρωπος, στο πρώτο ο μοτοσικλετιστής και στο δεύτερο οι άγνωστοι που κρέμασαν τα σκυλιά. Αυτοί οι άνθρωποι είναι απλά άρρωστοι οι διεστραμμένοι και όσο και αν δε θέλουμε εμείς αυτοί θα υπάρχουν γιατί τα πάντα θεώνται σφαιρικά και αυτός είναι ο κόσμος μας, μία σφαιρικά θεώμενη πραγματικότητα. Ωστόσο όταν η διαστροφή ξεπερνάει το επίπεδο της θεωρίας και είναι εγκληματική διαστροφή δε μιλάμε πλέον για σφαιρικές πραγματικότητες αλλά για αδικία και καταπάτηση ελευθερίας και δικαιωμάτων. Σε αυτήν την περίπτωση υπάρχουν τα κατάλληλα μέσα για την αντιμετώπιση της κάθε διαστροφής. 

Στο κάθε παράδειγμα επίσης υπάρχουν και οι ουδέτεροι άνθρωποι, αυτοί που έχουν ανοσία στην αδικία και την διαστροφή που υπάρχει στον κόσμο και είτε υποστηρίζουν την «φιλοσοφημένη» άποψη του ότι ο κόσμος μας είναι μίζερος και όλα αυτά συμβαίνουν και «ωχ αδελφέ τρέχα γύρευε» είτε τα βλέπουν μεν ως εγκλήματα αλλά ασχολούνται με δευτερεύοντα θέματα. Στο πρώτο παράδειγμα του indymedia, τα άτομα που έχουν σχολιάσει κάτω από το κείμενο ασχολούνται με το μπλουζάκι του μοτοσικλετιστή και αν αυτός ήταν ναζί ή σκίνχεντ και αν όλοι οι σκίνχεντ είναι ναζί! Στο δεύτερο παράδειγμα έχει γίνει ολόκληρο θέμα γιατί το youtube αφαίρεσε το βίντεο του Agroschannel (Το οποίο βίντεο εγώ ακόμα δεν έχω καταλάβει ποιος το τράβηξε και αν ακόμα τα σκυλιά ήταν ζωντανά και οι άλλοι τα τραβούσαν βίντεο για δημοσιογραφικούς λόγους ή έστω για τεκμήρια στις καταγγελίες. Πραγματικά ελπίζω ότι δε συμβαίνει κάτι τέτοιο) ενώ ας πούμε το youtube έχει δεχθεί να φιλοξενήσει άλλα βίντεο με κάτι χοίρους που έθαβαν ζωντανούς στην Αίγυπτο. Σα να λέμε «Τον σκότωσε!» και να απαντάμε «ΘΕΕ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕ ΛΕΚΙΑΣΕ ΤΟ ΠΑΡΚΕ;!;!» 

Υπάρχει βέβαια και σε κάθε παράδειγμα η κάθε suspiria που διαβάζει την είδηση και εξοργίζεται και βρίζει και χτυπιέται μόνη της και την κοιτάνε όλοι σαν χάνοι και λένε 

-Μα πας καλά παιδί μου; Τι χτυπιέσαι και βρίζεις σα δαίμονας; Εσύ θα αλλάξεις τον κόσμο;

Και επειδή μου την έδινε όλη αυτή η κατάσταση έκατσα και το φιλοσόφησα λίγο και αποφάσισα ότι καλά κάνω και χτυπιέμαι σα δαίμονας γιατί όπως υπάρχει ο διεστραμμένος και ο άρρωστος που ποτέ δε θα αλλάξει μυαλά έτσι θα υπάρχω κι εγώ που κάθε του πράξη θα με εξοργίζει και θα με νευριάζει και ποτέ δε θα με συνηθίσει στη διαστροφή του. Η διαστροφή και η αρρώστια θα είναι μόνο για τον εαυτό του και για αυτούς που τον ανέχονται, αλλά όχι για εμένα. 
Και θα μου πεις και πάλι, και τι θα αλλάξεις που δε θα ανέχεσαι θεωρητικά την αρρώστια τους; Αλλά όταν δεν ανέχεσαι κάτι θεωρητικά με επιμονή ,θα φτάσεις και στο πρακτικό επίπεδο που ούτε εκεί θα το ανεχτείς, ενώ είναι σχετικά αδύνατον όταν ανέχεσαι κάτι θεωρητικά να το εμποδίσεις πρακτικά. Και προσωπικά έχω βρεθεί αρκετές φορές στο πρακτικό επίπεδο και έχω δει κι άλλους ανθρώπους να φτάνουν σε αυτό και έχω δει κι ανθρώπους να χάνονται γιατί έφτασαν σε αυτό την λάθος στιγμή. Και τι κέρδισαν; Κάτι το οποίο δεν αντιλαμβάνονται αυτοί που ρωτούν «και τι κέρδισαν;»